

تنگی می لعل خواهم و دیوانی
سد رمقی خواهد و نصف نانی
وانگه من و تو نشسته در ویرانی
خوش تر بود آن ز ملکت سلطانی
شاید شادی ما بوشهری با همه جا فرق داشته باشه.
حتی با یه جلبک هم می شه کلی حال کرد و گرمای تابستون را فراموش.
تنگی می لعل خواهم و دیوانی
سد رمقی خواهد و نصف نانی
وانگه من و تو نشسته در ویرانی
خوش تر بود آن ز ملکت سلطانی