به نام خدا

نمي خواهم شما را مجبور به خواندن اين مطلب كنم ، ولي مي توانيد زاويه هاي دوربين را از هر طرف ممكن چك كنيد باشد كه شخصيت ها خود را به شما بشناسانند ......

از اسمان با سرعت نور به طرف زمين مي اييم .

خانه اي با ديوارهاي كاه گلي و سقف چوبي در كنار دريا قرار گرفته است.

با چرخشي به سمت راست و حركتي سريع خود را در كنار دختري 9 ساله مي بينيم.

باز هم چرخش اما چسپيده به صورت دخترك.

مو هايي نرم و طلايي ، صورتي رنگ پريده اما معصوم و مهربان.

دنبال چيزي مي گردد ، كتابها زير و رو مي كند. بقچه مادر را باز مي كند، كيف پدر جستجو مي كند.

چرخش باز هم روي صورت دختر اما اينبار روي اشكي كه بر گونش غلط مي خورد خيره مي شويم.

نگاه رو به بالا مي رود " خدايا همه فردا براي معلم هديه مي ارن اما من.."

دخترك در كنار كتابها آرام  خوابيده است .

كادو ها دور سرش مي چرخند . همه شادند و مي خندند . معلم لبخند مي زند. اما به دخترك نگاهي نمي كند.

" خدايا يعني معلم مرا دوست ندارد. خدايا چرا ما رو فقير افريدي "

دوربين روشن مي كنيم و از كنار دريا  به طرف مدرسه زوم مي كنيم اما حركت دوربين همراه با فيد است.

هر كدام از دانش آموزان هديه خود را روي ميز مي گزارد. معلم هم تشكر مي كند.

هدايا اگر چه كادو گرفته شده اما همه معلومند. حتي اسامي هم روي انها نوشته شده.

گلدون- لباس- كفش- ادكلن- ليوان- بشقاب. گل و ادكلن.........

بسته اي است نا معلوم كه به طور ناشيانه در برگ كاغذ با نوار چسپ مخصوص برق  كادو گرفته شده .

زوم از اسمان به سوي مدرسه بعد از طلوعي ديگر .

معلم لبخند مي زند .خوشحال است . دست نوازش بر سر دخترك مي كشد و او را مي بوسد.و دايم مي گويد :

" خدايا اين بهترين هديه در زندگي من بوده ، خدايا اين بهترين هديه در زندگي من بوده"

بر مي گرديم به عقب با سرعت نور به خانه معلم .  دوربين به دور كادو ها مي چرخد اما به دنبال بهترين هديه عمر معلم مي گردد.

كادويي كه در برگ كاغذ با نوار چسپ سياه  بود  مي بينيم .

تمامي نمرات 20 از دفتر دخترك پاره شده اند وبرگه هاي امتحاني با نمره 20 با نام دخترك در آن پاكت است.

فيد سياه  - باز هم مدرسه

 زوم روي قطره اشك معلم كه  لبخند  معصومانه ي  دخترك را نشان مي دهد.

حسين فخرايي

12 فروردين 83